نيشابورى « 1 » بود - نقل كرده است كه گفت : با ابراهيم بر كوه صفا [ نزديك مسجد الحرام ] ايستاده بودم كه صاحب الامر عليه السلام آمد و با او ايستاد و كتاب مناسك حجّش را دست گرفت و چيزهايى به او فرمود . « 2 » 2 / 3 : ابو الأديان 778 . ابو الأديان « 3 » گفت : من در خدمت امام عسكرى عليه السلام بودم و نامه‌هايش را به شهرها مىرساندم . در بيمارى منجر به فوتش - كه درودهاى خدا بر او باد - بر او وارد شدم . ايشان نامه‌هايى را كه نوشته بود ، به من داد و فرمود : « آنها را به مدائن ببر . و تو پانزده روز غايب مىشوى و روز پانزدهم كه به سامرّا وارد مىشوى ، صداى عزادارى از خانه‌ام مىشنوى و مرا در غسّال‌خانه خواهى يافت » . گفتم : سَرور من ! چون اين گونه شود ، چه كسى [ امام ] است ؟ فرمود : « هر كس پاسخ نامه‌هايم را از تو خواست ، او قائم پس از من است » . گفتم : از او بيشتر برايم بگو .

--> ( 1 ) . ابراهيم بن عبده نيشابورى ، از ياران امام هادى عليه السلام و امام عسكرى عليه السلام و در شمار افراد مورد اعتماد و وكيل‌امام عسكرى عليه السلام بوده است . دو رجال‌شناس بزرگ شيعه ، علّامه حلّى و ابن داوود حلّى ، او را جزو راويان مورد اعتماد آورده‌اند و ابن داوود ، او را وكيل امام عسكرى عليه السلام دانسته است كه امام عليه السلام فرمان به اطاعت از او داده است ( رجال الطوسى : ص 384 ش 5646 و ص 397 ش 5823 ، خلاصة الأقوال : ص 7 ش 24 ، رجال ابن داوود : ص 32 ش 26 ، المناقب ، ابن شهرآشوب : ج 4 ص 423 . نيز ، ر . ك : رجال الكشّى : ج 1 ص 797 ش 983 و ص 821 ش 1029 و ص 844 ش 1088 و ص 848 ش 1089 . ( 2 ) . الإرشاد ، مفيد : ج 2 ص 352 ، الكافى : ج 1 ص 331 ح 6 ( با عبارت مشابه ) ، الغيبة ، طوسى : ص 268 ح 231 ، إعلام الورى : ج 2 ص 219 ، كشف الغمّة : ج 3 ص 240 ، الصراط المستقيم : ج 2 ص 240 . ( 3 ) . خادم امام عسكرى عليه السلام و امين و نامه‌رسان ايشان به شهرها بوده است ( مستدركات علم رجال الحديث : ج 8 ص 321 ش 16606 ) .